ANWB

Lights, camera, action!

Een paar weken terug was ik rustig aan het werk toen ik ineens werd afgeleid door grote camera’s en felle lichten. Het was dus tijd voor lights, camera, action! Er werden opnames gemaakt maar waarvoor dat bleef nog even een raadsel. Een mannelijke collega werd opgepimpt met wat make-up en had er dus overduidelijk mee te maken. Eigenlijk wilde ik wel weten wat er allemaal aan de hand was maar ik wist mijn nieuwsgierigheid te bedwingen en ging verder met mijn werk.

Toen ik in gesprek was aan de telefoon merkte ik dat deze collega vanuit het niets naast me stond. Hij zei dat ze nog iemand nodig hadden en hij had gezegd dat de cameramannen maar iemand moesten aanwijzen. Blijkbaar was hun oog op mij gevallen. Wait, what?! Ik zat met m’n rug naar ze toe en ik zag er zo niet charmant uit deze dag! Ah, well. Ik liep met hem mee en nu werd me meteen duidelijk wat het allemaal was. Er werd een filmpje gemaakt om de leden van de ANWB te bedanken. Ik kreeg een microfoontje opgespeld en moest wat dingen zeggen zoals ‘Bedankt!’ en ‘Lieve leden’. Meerdere mensen hadden verschillende teksten gezegd en dit zou in een filmpje kort op elkaar worden geëdit.

Afgelopen week is het filmpje online geplaatst op social media en verspreid via de nieuwsbrief. Verscheidene collega’s hadden me al gespot en zelfs een vriend die ik niet heel vaak spreek, appte me dat hij het filmpje had gezien. Je kan er ook niet omheen want ik verschijn als eerste in beeld en als een-na-laatste. Benieuwd naar het resultaat? Check de video!

https://www.youtube.com/watch?v=Jkztilin92I

Een dagje mee met de Wegenwacht

Op dit moment werk ik (nog steeds) bij de ANWB en probeer ik zoveel mogelijk afwisseling voor mezelf te creëren. Ondertussen heb ik productfilmpjes gepresenteerd voor artikelen uit de webwinkel van de ANWB, heb ik gefigureerd in video’s die intern worden gebruikt en ben ik een dagje meegereden met de Wegenwacht!

Ik zit voornamelijk op de chat en aan de telefoon op het Leden Service Center van de ANWB en als je zou vragen welke telefoontjes mij het meest bijblijven dan zijn dat de gesprekken die over de directe hulpverlening gaan. Deze gesprekken roepen namelijk vraagtekens op. Al vaker heb ik leden aan de telefoon gehad die niet tevreden waren over het werk dat de wegenwacht had geleverd of hoe ze waren behandeld. Ik heb hier altijd mijn bedenkingen bij: “Het kan toch nooit zo erg zijn als dat de mensen beweren?” Een keer meerijden met de wegenwacht stond dan ook al langer op mijn verlanglijstje en nu was het eindelijk zover!

Om 9 uur was ik aanwezig zijn op het service centrum in Ypenburg. Ik zou de dag doorbrengen met wegenwacht Wouter, al 17 jaar werkzaam bij de ANWB. Hij vertelde kort dat er naast het service centrum ook nog een research afdeling is in Ypenburg en een magazijn. Het was leuk om met eigen ogen te zien dat ook het wegenwacht gedeelte van de ANWB zoveel verschillende dingen omvat. Maar vandaag draaide natuurlijk alles om het echte werk, de pechhulpverlening. We coverden gebied 19. Dit is ongeveer de gehele kuststrook tussen Wassenaar en Hoek van Holland. Zo ver zijn we alleen niet gekomen want het overgrote deel van de pechgevallen was in Den Haag. Er zat wel veel variatie in de oorzaak van de pech. Een kapotte dynamo, een lege accu, een verpulverde uitlaat, een niet werkende benzinepomp of gewoonweg je sleutels in de auto laten liggen.

De meeste leden waren erg blij als ze de gele Wegenwacht auto spotten. Enthousiast stonden ze dan te zwaaien. De hulp werd erg gewaardeerd en vol verwachting wachtten ze op het eindoordeel van Wouter. Voor één vrouw was dit een bittere pil. Wouter had echt van alles geprobeerd om haar auto te repareren zodat ze in ieder geval nog een stukje kon rijden maar deze was gewoon niet meer te redden. Terug naar huis rijden was onverantwoordelijk. Met pijn in haar hart liet ze haar auto achter in Zoetermeer.

Ik persoonlijk vond het gezellig en leerzaam om een dag mee te rijden en het leverde ook nog pijnlijke doch hilarische reacties op. Zo vroeg iemand of Wouter z’n ‘vrouwtje’ had meegenomen. Say what?! Of het pechgeval waar ik als eerste de auto uitstapte en de vraag kreeg of ik de band ging verwisselen. Dat snelle uitstappen liet ik daarna wel uit mijn hoofd…

Als kers op de taart werd ik zelf ook nog geholpen met mijn fiets. De Wegenwacht helpt dus ook als je geen lid bent! 😉

Presentation audition

I’m always about learning and experiencing new things. So when I heard about an audition for a presentation job I thought: “I just give it a shot!”

At first I had to write a motivation letter or make a short clip where I presented it. I chose the latter option. Filming it was so much fun! But it also reminded me that thinking and talking at the same time can be really hard. I sent the video, included a short written motivation and hoped for the best.

I received an email where they thanked me for my enthusiasm and invited me for the audition. The company I work for is looking for presentation talent that can present its products in a pleasant way. I got the script of three products the day before so I could prepare a bit. Well, I can tell you, I had no idea what they were talking about because the description of the products was very detailed and technical. But I love being challenged!

The audition

I had to present three different products. The first one was the rainlegs and I had to do it by heart! Fortunately I got a second chance because I focused too much on the product instead of the camera. Next I had to improvise big time! They gave me a suitcase and that wasn’t included in the script I got…I have no clue what they thought about that presentation. The last one went pretty well. I had to present with autocue. Reading about a women’s shoe and promoting it right away was a good exercise. And I think they were impressed cause they asked me if this was the first time I used autocue. Yes, it was.

It was fun to do and a great new experience. What happens next is still unsure. I just have to wait for the result now.