Een dagje mee met de Wegenwacht

Een dagje mee met de Wegenwacht

Op dit moment werk ik (nog steeds) bij de ANWB en probeer ik zoveel mogelijk afwisseling voor mezelf te creëren. Ondertussen heb ik productfilmpjes gepresenteerd voor artikelen uit de webwinkel van de ANWB, heb ik gefigureerd in video’s die intern worden gebruikt en ben ik een dagje meegereden met de Wegenwacht!

Ik zit voornamelijk op de chat en aan de telefoon op het Leden Service Center van de ANWB en als je zou vragen welke telefoontjes mij het meest bijblijven dan zijn dat de gesprekken die over de directe hulpverlening gaan. Deze gesprekken roepen namelijk vraagtekens op. Al vaker heb ik leden aan de telefoon gehad die niet tevreden waren over het werk dat de wegenwacht had geleverd of hoe ze waren behandeld. Ik heb hier altijd mijn bedenkingen bij: “Het kan toch nooit zo erg zijn als dat de mensen beweren?” Een keer meerijden met de wegenwacht stond dan ook al langer op mijn verlanglijstje en nu was het eindelijk zover!

Om 9 uur was ik aanwezig zijn op het service centrum in Ypenburg. Ik zou de dag doorbrengen met wegenwacht Wouter, al 17 jaar werkzaam bij de ANWB. Hij vertelde kort dat er naast het service centrum ook nog een research afdeling is in Ypenburg en een magazijn. Het was leuk om met eigen ogen te zien dat ook het wegenwacht gedeelte van de ANWB zoveel verschillende dingen omvat. Maar vandaag draaide natuurlijk alles om het echte werk, de pechhulpverlening. We coverden gebied 19. Dit is ongeveer de gehele kuststrook tussen Wassenaar en Hoek van Holland. Zo ver zijn we alleen niet gekomen want het overgrote deel van de pechgevallen was in Den Haag. Er zat wel veel variatie in de oorzaak van de pech. Een kapotte dynamo, een lege accu, een verpulverde uitlaat, een niet werkende benzinepomp of gewoonweg je sleutels in de auto laten liggen.

De meeste leden waren erg blij als ze de gele Wegenwacht auto spotten. Enthousiast stonden ze dan te zwaaien. De hulp werd erg gewaardeerd en vol verwachting wachtten ze op het eindoordeel van Wouter. Voor één vrouw was dit een bittere pil. Wouter had echt van alles geprobeerd om haar auto te repareren zodat ze in ieder geval nog een stukje kon rijden maar deze was gewoon niet meer te redden. Terug naar huis rijden was onverantwoordelijk. Met pijn in haar hart liet ze haar auto achter in Zoetermeer.

Ik persoonlijk vond het gezellig en leerzaam om een dag mee te rijden en het leverde ook nog pijnlijke doch hilarische reacties op. Zo vroeg iemand of Wouter z’n ‘vrouwtje’ had meegenomen. Say what?! Of het pechgeval waar ik als eerste de auto uitstapte en de vraag kreeg of ik de band ging verwisselen. Dat snelle uitstappen liet ik daarna wel uit mijn hoofd…

Als kers op de taart werd ik zelf ook nog geholpen met mijn fiets. De Wegenwacht helpt dus ook als je geen lid bent! 😉

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *